Döküntüler | 2


-bu aralar dengesiz bir ruh hali içerisindeyim.genelde sadece çevremdekileri izliyorum.dışa vurdukları yaşamlarından,iç reaksiyonlarını çözmeye çalışıyorum.aynı benim düşündüğüm gibi onlar da düşünebiliyor ne bileyim herkes kendi içerisinde bir üretim sürecinde hayata bir şekilde tutunmaya çalışıyor.'varolma' çabasında herkes.yaşamda yer alabilmek için sonsuz bir çabada.işte insanların bu çabalama olayını izlemek benim çok ilgimi çekiyor bu aralar.bunun sebebini kendim de bilmiyorum ama hoşuma gidiyor işte.arada da 'çok içten' kahkaha atıyorum ve bu beni çok mutlu ediyor.insan büyüdükçe içten,katıla katıla,şöyle karnı ağrıyana kadar gülmesi daha bi zor hale geliyormuş.bir de beni çok mutlu eden şey gökyüzünü seyretmek bu aralar.kayboluyorum içinde beni sarıp sarmalıyor,sonsuzluk duygusu kaplıyor bedenimi.dostlarım var beni huzurlu kılan.yanımda olduklarını bilmek herşeye değer.kendimi hayatın akışına çok kaptırdığım zamanlar da oluyor.işte o zaman izlenen insan ben oluyorum,roller değişiyor.bunu farkeder etmez de geri çekiyorum hemen kendimi.yine kendi dünyama dönüyorum.umarım dünyamdan çok kopmamayı başarabilirim çünkü en huzurlu olduğum anlar kendimle başbaşa olduğum anlar.çok megoloman görünmüyorumdur umarım..(ummak ne acayip kelimeymiş bu arada)
kul nesimi kısaca özetlemiş aslında durumu sağolsun.
'gah çıkarım gökyüzüne seyrederim alemi,gah inerim yeryüzüne seyreder alem beni'..
insan çok acayip bi varlık.her açıdan..

0 döküntü:

Yorum Gönder